قدرشناسي هم مانند ساير حقايق بزرگ معنوي، به شكل حيرت‌آوري ساده است. يكي از واقعيت‌هاي باورنكردني درباره‌ي قدرشناسي اين است كه محال است هم‌زمان، هم احساس مثبت شكر داشته باشيد و هم احساس منفي مانند خشم يا ترس. از قدرشناسي فقط احساسات مثبت تولد مي‌شود، احساساتي همچون محبت، همدلي، شادي و اميد. وقتي حواس‌مان را روي چيزي كه به خاطرش سپاسگزاريم متمركز مي‌كنيم، ظاهرا بي‌هيچ تلاشي ترس، خشم، و احساسات تلخ در وجودمان آب مي‌شود.