در نظر انديشمندان مدرن، به خصوص طرفداران فلسفه روشنگري علم و خرد، نشانه اعتبار و تسلط بر معرفت علمي خود متضمن رفع هرگونه ابهام و گريز از خرافات و موهومات محسوب مي‌شود. آن‌ها مدعي‌اند كه علم قادر است حقايق مكتوم جهان را آشكار گرداند و كل بشريت را به سوي فردايي روشن هدايت كند. به طور كلي به نظر آن‌ها، در بحث از علم مدرن بايد همواره چند آنگاره را در نظر داشت: 1ـ علم داراي گوهري ترقي‌خواه و پيش رونده است و همواره رو به سوي كمال دارد. 2ـ علم يك پارچه است و هر چند حوزه و عرصه‌هاي گوناگون علمي خط مشي‌هاي گوناگوني را دنبال مي‌كنند، همه آن‌ها سرانجام در اصل و غايت داراي خصلتي مشترك‌اند. 3ـ علم جهان شمول است و همواره در راه حل معضلات بشر گام بر مي‌دارد و به زيست بشر مدد مي‌رساند. پسامدرنيست‌ها مدعي‌اند كه پس از جنگ جهاني دوم اين اسطوره‌ها در هم ريخت و لذا گزاره‌هاي فوق ديگر اعتبار قبلي خود را ندارند. براي مثال، امروز نقش علم در فاجعه‌هاي زيست محيطي و رشد گسترش سلاح‌هاي هسته‌اي و شيميايي و زيستي سبب شده تا اثبات ارتباط ميان منطق علمي و ترقي و تعالي بشري با دشواري‌هاي گوناگوني رو به رو شود. لذا روايت‌هاي مدرنيته ديگر از آن اعتبار قبلي برخوردار نيستند.