اختلال شخصيت مرزي يكي از شايع‌ترين اختلالات در بيماران بستري در بيمارستان‌هاي رواني يا مراجعان كلينيك‌هاي روان‌پزشكي است. چرخش سريع خلق، رفتارهاي غيرقابل پيش‌بيني، خودزني‌هاي مكرر، هم‌زمان بودن احساس خصومت و وابستگي و روابط بين فردي آشفته و به‌هم ريخته از خصوصيات بارز اين نوع اختلال شخصيت است. هم‌چنين تكانشي بودن، احساس مزمن پوچي و فقدان احساس هويت و خودكشي از ديگر ويژگي‌هاي اين اختلال است. به‌نظر مي‌رسد اين بيماران در مرز نوروز و پسيكوز، هميشه در بحران به‌سر مي‌برند. افراد دچار اختلال شخصيت مرزي از مكانيزم‌هاي دفاعي بسيار ابتداعي استفاده مي‌كنند كه نتيجه آن بروز رفتارهايي بسيار منقطع، بي‌ثبات و متضاد است. نظريه‌هاي روان‌كاوانه و روان‌درماني پويا اخيرا مورد استقبال فراوان مردم در ايران قرار گرفته و علي‌رغم همه مشكلات و سنگ‌اندازي‌هاي آشكار و پنهان، جاي خود را در حوزه بهداشت و درمان و هم‌چنين در نقد و تحليل فرهنگ و ديگر رشته‌هاي علوم انساني بين خاص و عام باز كرده است. اگرچه تفكر تحليلي در جامعه و فرهنگ ايراني مقوله‌اي با قدمت قرن‌هاست، رشد گفتمان انتقادي و تحليلي در سال‌هاي اخير در جامعه چشمگير بوده است. روح زمان و به‌خصوص ناكارآمدي ديگر مكتب‌ها در تشريح و درمان اختلال شخصيت مرزي، بستري مناسب جهت ارائه كتاب است.