احوال بشر همواره مطلاتم و دگرگون است. هيچ وضعيت ثابتي به او روي نمي‌آورد. نوسانات خوشي و رنج و اندوه زماني رهرو را به يك تعادل و ميزان رهنمون مي‌سازد كه بتواند با آگاهي درآميزد. آگاهي، جهالت نفس را پس مي‌زند و او را به يك هماهنگي رهنمون مي‌سازد. تا زماني كه نفس به امور رهرو خط مي‌دهد هرگز قادر نخواهد بود به آرامش دست يابد. پادشاه، اوضاع نابسامان رهرو را زير نظر مي‌گيرد و با اتصالي كه با آگاهي برقرار مي‌كند لازمه رسيدن به نيك‌فرجامي و سعادت را در سايه الهام از توصيه‌هاي او ترسيم مي‌كند.