مضمون شعرهاي گردآمده در اين دفتر، با جنگ، خشونت، مرگ و تنهايي انسان معاصر نسبتي نزديك دارند. با آنكه در بسياري از شعرهاي اين دفتر، چهره واقعي و زشت جنگ و خشونت نمايان مي‌شود و ويراني و نابودي دستاوردهاي بشري و بي‌خانماني و آوارگي و گرسنگي و برادر‌كشي به تصوير كشيده شده، اما در عمق معنايي شعرها، عشق به زندگي و اميد به آينده نهفته است. آنجا نيز كه رنج تنهايي و درد جانكاه انزواي انسان عصر ما رخ مي‌نمايد و تاب و توان آدمي رو به پايان مي‌گذارد و مرگ، كمين كرده در پس خاربوته‌هاي ياس و ترس، قصد قبض جان آدمي دارد، باز ايستادگي و پايداري انسان در برابر سختي‌ها و دشواري‌اي زندگي‌ست كه افق تازه‌اي در برابر چشمان او مي‌گشايد و باز گذار از نااميدي و افسردگي مي‌تواند راهي به سوي آزادي بگشايد.