اعتقاد نگارنده اين مقدمه بر اين است كه طي اين سال‌ها، علي‌رغم توجه بيشتر به پژوهش در تئاتر، نتوانسته‌ايم از يافته‌هاي پژوهشي پژوهشگران تئاتر براي رفع كژي‌ها و كاستي‌ها در مسير پرفراز و نشيب توسعه تئاتر بهره واقعي ببريم. پژوهش در تئاتر شاخ‌هاي گوناگون دارد و يافته‌هاي پژوهشي كه معمولا در قالب مقالات منتشر مي‌شوند، مي‌بايست تصب‌العين هنرمندان و نيز مديران اين حوزه قرار بگيرد.